Aktualizacja Ubuntu do najnowszej wersji 9.04 przebiegła dość sprawnie, a tradycyjne zamówienie na kilka nośników zostało przeze mnie złożone na oficjalnej stronie dystrybucji. Obecnie system ShipIt został wstrzymany na co najmniej kilka dni, lecz jak pokazały podobne sytuacje nie potrwa to nadzwyczaj długo - w przeciągu kilkudziesięciu godzin zostanie on ponownie wznowiony. Dobrym sposobem jest pobranie pliku w formacie .iso za pomocą sieci BitTorrent, gdyż przy dobrym łączu 1/2 godziny wystarczą na ukończenie procesu pobierania.

Tak, jak zapowiadałem wcześniej zdecydowałem się na całkowite usunięcie z komputera stacjonarnego systemu Microsoft Windows Vista. Tym sposobem pracuje on na wolnym oprogramowaniu, w większości na licencji GNU GPL. Jestem z tego faktu zadowolony, ponieważ notebook nie był w stanie poradzić sobie ze wcześniejszą wersją wspomnianej już dystrybucji.

Tyle tytułem wstępu...

Po dłuższej pracy w systemie XP, Vista i co ciekawe ostatnio Windows 7 nie przypuszczałem, iż powrócę do zmodyfikowanych wersji systemu. Ponowne ujrzenie Windows MX V7 na moim dysku twardym było czymś naprawdę miłym - system pozbawiony jest zbędnych usług, z których nie korzystamy i co ciekawe zmianie uległ design. Domyślne style zastąpiono imitacjami znanymi z Windows Vista i utworzono jeden styl promujący owy system (z dobrze wkomponowaną liczbą 7). Dodano także sterowniki dla kontrolerów SATA, RAID oraz DirectX 9.0c z czerwca 2008 roku. Instalacja systemu opiera się wyłącznie o stworzenie partycji i ciągłe klikanie przycisku "Dalej" - podobnie, jak u poprzednika czyli MX V6 wpisywanie kluczy aktywacyjnych nie jest konieczne.

Pierwsze uruchomienie systemu powita nas zmodyfikowanym stylem MXSeven, który został zmodyfikowany na wzór AeroBusiness oraz ikonami przypominającymi te z Windows Vista. Całość została w dość sprytny sposób wsparta schematem dźwiękowym Glass Sound i najnowszymi sterownikami Realtek. Ciekawostką jest zaktualizowanie wszystkich programów użytkowych (do ówczesnych wersji) typu: Internet Explorer, Windows Media Player lub dodanie świeżego SP 3. Usunięto natomiast kreatora oczyszczania dysku, usługę indeksowania, centrum zabezpieczeń i narzędzie do usuwania Blaster/Nachi - robaków wykorzystujących luki w zabezpieczeniach.

Problemy, jakie mogą napotkać tu zwykli użytkownicy to samoczynne wyłączanie paska szybkiego uruchamiania po każdym wznowieniu pracy urządzenia oraz brak Windows Messengera.

Systemu używałem podczas okresu dwóch miesięcy ubiegłego roku i muszę przyznać, że było to dość ciekawe doświadczenie. Ostatnia wersja autorstwa MalcolmX-a pokazała ideę własnego modyfikowania systemu, co niestety mija się z prawem. Zaskoczyła mnie sprawna praca systemu, jak na dość skąpe warunki testowe - procesor AMD Athlon 700 MHz, 192 MB RAM i GeForce 2 nie czyniły mojego komputera potentatem dla pracy w systemie XP, a tym bardziej jego modyfikacji. Windows Vista był mi wówczas zupełnie nieznany, dlatego chwytałem się przeróżnych możliwości dla urozmaicenia kilkugodzinnej drogi, jaką pokonywałem każdego dnia. W tej chwili rozpocząłem testowanie najnowszego dziecka Microsoftu - Windows 7 i mam nadzieję, że uzbrojony w pierwsze oficjalne spolszczenie spenetruję ten system bardzo dokładnie w poszukiwaniu najciekawszych rozwiązań komputerowego giganta.

Na koniec nieco historii, która obrazuje jednocześnie owy system i jego desktop:

Jak można zauważyć domyślny styl w połączeniu z programem Google Desktop - dla osób lubiących imitację "Paska bocznego systemu Windows" i tapetą znaną z systemu Vista komponują się idealnie.

Niespełna miesiąc temu została przeprowadzona "Wielka ankieta funkcjonalności..." mająca pomóc w stworzeniu nowych dodatków dla naszych blogów, które ułatwiałyby pracę samemu autorowi oraz czytelnikowi. Przyznam szczerze, iż byłem i w dalszym ciągu jestem wielce zadowolony z decyzji wielu osób, które chciałby mieć dostęp do tego serwisu blogowego w każdych warunkach (również tych uniemożliwiających dostępu do komputera).

Padły dość ciekawe propozycje, dotyczące między innymi: wprowadzenia nowych tagów, dostęp do własnych plików za pomocą FTP lub jednoczesne logowanie do kilku kont. Osobiście cały czas stoję murem za własną propozycją, czyli stworzeniem wersji mobilnej Jogger.pl - można by skorzystać z tego samego adresu, który automatycznie przekierowywałby nas na mini odpowiednik (takowe rozwiązanie zastosowano między innymi w serwisie PSPoland.pl).

Obecnie praca z serwisem za pośrednictwem konsoli PSP, tudzież telefonu komórkowego nie należy do przyjemnych. Powodem takiego stanu jest duże nagromadzenie danych tekstowych oraz grafiki na bardzo małej przestrzeni. Wbrew moim obawom logowanie należy do bardzo łatwych sposobów dostania się na swoje konto, czego nie mogę stwierdzić o dodawaniu komentarzy - po sporządzeniu jego treści i wyborze opcji dodania komentarza konsola i jej domyślna przeglądarka przenoszą nas na stronę, którą widzimy kiedy odwiedzamy skasowanego wcześniej bloga.

Użytkownik publikujący w ogólnodostępnym internecie swoje własne teksty lub projekty chciałby posiadać swoją przystań, która umożliwi mu to bez najmniejszych problemów. Obecnie ceny hostingu wahają się w granicach od kilkudziesięciu do nawet kilkuset złotych. W większości oferty te przeznaczone są dla zwykłych podmiotów, tudzież niewielkich firm.

Hosting, czyli miejsce wydysponowane dla nas na określonym serwerze warto wesprzeć własną domeną posiadającą łatwo chwytliwą nazwę - bez zbędnych znaków oraz cyfr.
W tej chwili roczny koszt takowego przedsięwzięcia jest stosunkowo niewielki, a niektóre serwisy zdecydowały się na promocję mającą na celu przyciąganie potencjalnego klienta. Przyjemnym dodatkiem jest panel administracyjny, za pomocą którego będziemy w stanie zarządzać swoim adresem, przekierowywać go na inne i rozwiązywać występujące problemy.

Sony Computer Entertainment, czyli olbrzymi koncern z główną siedzibą w Tokio nie przyzwyczaił nas do częstych wydań najnowszego oprogramowania dla konsoli PlayStation Portable. Najnowsze odsłony pojawiają się zwykle w kilkumiesięcznych odstępach czasowych i zawierają najczęściej drobne poprawki w stabilności oraz funkcjonalności firmware.

Najciekawszą z nich, jaka pojawiła się w wersji 5.00 jest z pewnością dostęp do PlayStation Store z poziomu konsoli za pomocą wyboru odpowiedniej opcji w XMB. Choć nigdy nie testowałem tegoż rozwiązania w swoim sprzęcie, to z pewnością pozwala ono na swobodne pobieranie gier i logowanie się do sytemu na oficjalnej stronie internetowej - oczywiście w przypadku działającego modułu WiFi. Liczba 170 mln ściągnięć (stan z 16 maja 2008) na całym świecie utwierdza wszystkich w przekonaniu, iż stworzenie tego rodzaju dodatku było jak najbardziej słuszne pod każdym względem.

Niespełna 4 dni temu Sony zapowiedziało pojawienie się najnowszego firmware, które oznaczone zostało numerem 5.50 - dzień później koncern udostępnił plik wszystkim posiadaczom konsoli multimedialnej, by w spokoju mogli przeprowadzić aktualizację. Olbrzymich zmian nie ma i tego należało się spodziewać, lecz wprowadzono pewne ułatwienia dające nam swobodę w szybkim przeglądaniu plików. Szczegółowe informacje dotyczące najświeższych zmian można bez problemu wyczytać na stronie hiszpańskiego programisty Dark Alexa.

Początek wpisu może okazać się bardzo zdradliwy - tekst opisuje przemyślenia, jakich dokonałem na drodze do zakupu i sukcesywnej konfiguracji routera, który uwolnił mnie od metrów kabli sieciowych.

Styczeń 2009 - kilkudniowe rozważania, dotyczące wyboru upragnionego notebooka i w efekcie zakup produktu Hewlett Packard z serii G60-214EM. Ówczesny kurs funta brytyjskiego był wielce atrakcyjny, dlatego produkt pochodzi z Wysp Brytyjskich i co warto podkreślić nie jest dostępny na naszym rynku. Obecnie można skorzystać jedynie z aukcji internetowych.
Idealna jak na moje zapotrzebowanie konfiguracja sprzętowa, niewielkie rozmiary oraz atrakcyjny wygląd zadecydowały o końcowym sukcesie całej transakcji w jednym z angielskich sklepów. Pomimo kilku prób dostosowywania partycji systemowych ku własnym upodobaniom postanowiłem pozostawić domyślny układ - 4 proporcjonalnie podzielone obszary.

Luty 2009 - po kilkunastu dniach przygody z nową zabawką zdecydowałem się na zakup kabla sieciowego z końcówką komputer-komputer, który po uprzedniej konfiguracji adresów IP oraz DNS umożliwia udostępnianie połączenia sieciowego z komputera stacjonarnego dla laptopa. Takowe rozwiązanie przeczy idei mobilności i utrudnia swobodą pracę z urządzeniem, w wyniku czego coraz poważniej przymierzałem się do zakupu urządzenia rozdzielającego połączenie sieciowe.

Marzec 2009 - długie rozmyślania, które ostatecznie miały rozstrzygnąć o kupnie produktu firmy Edimax ale Wasze przestrogi i zachęty ku innym sprawiły, iż obecnie jestem posiadaczem routera TP-Link TL WR542G. Kilka dni zażartej konfiguracji i odkrycie naprawdę prozaicznego powodu poskutkowały pojawieniem się bezprzewodowego internetu w moim notebooku.