Wireless Optical Desktop 1000 to zestaw bezprzewodowych akcesoriów komputerowych (klawiatury i myszy) stworzony przez amerykańskiego giganta Microsoft. Dokładnie 5 miesięcy temu w dość niespodziewanych okolicznościach stałem się użytkownikiem jednego z nich, dlatego postanowiłem wspomnieć o zaletach i wadach takich rozwiązań.

Takowe zestawy istnieją na rynku od dłuższego czasu, a ich niewątpliwą zaletą jest brak jakichkolwiek kabli dezorganizujących pracę. Odejście od komputera na odległość kilku metrów lub praca w łóżku podczas lżejszej choroby to tylko dwie możliwości wykorzystania tychże atutów. Sygnał w opisywanym zestawie odbierany jest z odległości 1,8 m. Wersja 1000 została zaprojektowana, by chronić wewnętrzne układy przez jakimkolwiek zalaniem co mogę potwierdzić osobiście (kilkukrotnie wylałem na klawiaturę rozmaite płyny).

Każdy sprzęt niestety nie jest idealny i taka sytuacja ma miejsce w tym przypadku. Największą niedogodnością jest cena samego zestawu oraz dość wysokie zużycie baterii, co skutkuję ich częstą wymianą. Z doświadczenia polecam stosowanie alkalicznych odpowiedników, ponieważ wewnętrzne układy tego typu są niezwykle podatne na wszelakiego rodzaju zalania.

Postępując zgodnie ze wskazówkami, jakich na swoim blogu udzielił Grzglo postanowiłem spróbować swych sił z CoLinux Portable Ubuntu, pracującego w systemach Windows. Jest to wspaniały odpowiednik jednej z dystrybucji klasy Unix, mianowicie Ubuntu nie wprowadzający jakichkolwiek zmian w domyślnym systemie (w moim przypadku Vista) oraz nie wymagający nośnika LiveCD, który rozmiarem jest dwukrotnie większy od omawianej wersji Portable.

Warto podkreślić, iż proces niezbędnego rozpakowywania plików na wymiennym nośniku pamięci (co najmniej 2GB) nie należy do najszybszych, dlatego należy uzbroić się w około 10 minutową cierpliwość. Zaraz po jego zakończeniu CoLinux gotowy jest do pracy w naszym systemie, a przyjemnie zorganizowany pasek pochodzący z "normalnej" wersji Ubuntu dostarcza nam kilkunastu możliwości sprawdzenia wszelakich opcji: zarówno pod kątem funkcjonalności, jak i zaawansowania. Niestety Grzegorz zapomniał wspomnieć o dość istotnej kwestii, jaka później rozwiązała się w komentarzach; chodzi oczywiście o hasło roota "123456", bez którego dogłębne poznanie konsoli jest praktycznie niemożliwe.

Połączenie komputera stacjonarnego (PC) z notebookiem po przez scrosowany kabel sieciowy staje się coraz bardziej irytujące, głównie podczas chęci bezprzewodowej pracy w sieci. Koszt takowego rozwiązania oscyluje w granicach 15 PLN, lecz patrząc z perspektywy kilku tygodni nie mogę stwierdzić, iż jest proporcjonalny do jakże niezbędnej wygody i ergonomii. Stworzenie sieci na linii komputer-komputer wiąże się z koniecznością ciągłej pracy jednego z nich - tego, który dysponuje stałym połączeniem internetowym i udostępnia je dla drugiego.

Znajoma pokusiła się o gruntowne odświeżenie swojego dysku twardego, dlatego postanowiła zlecić ponowne wgranie systemu operacyjnego oraz oprogramowania jednemu z okolicznych sklepików komputerowych. Oczywiście mogłem uczynić to ja, chociażby w weekend ale najwidoczniej czas odgrywał tu kluczową rolę. Krótka rozmowa, po której okazało się że całość kosztowała bagatela 80 PLN wprawiła mnie w istne osłupienie, biorąc pod uwagę brak najpospolitszych programów, które rzekomo miały być gotowe do pracy - tą kwestię pozostawię bez dalszego komentarza, bo wpadki zdarzają się każdemu, lecz największą gorycz wywołała we mnie zapłata za powyższą usługę.

Kierując się wewnętrzną ciekawością oraz doświadczeniami kilku Joggerowiczów postanowiłem spróbować swych sił w przygotowaniu "Czekoladowego ciastka w 5 minut". Nie grzeszę wybitnymi umiejętnościami kulinarnymi, dlatego przepis ten wydał mi się całkiem interesujący - głównie za sprawą rzekomej łatwości przygotowania oraz smaku końcowego produktu.

Niezbędne składniki: